Ipomoea batatas komt oorspronkelijk uit tropisch Amerika, waar ze al meer dan 2000-5000 jaar wordt geteeld. 'Beauregard' is in de jaren 1980 ontwikkeld in Louisiana (VS) en is een van de meest bekende en betrouwbare rassen wereldwijd dankzij ziekte resistentie en goede smaak. De knollen hebben een rood-oranje schil en diep oranje, vrij droog vruchtvlees dat rijk is aan vitamine A en C, kalium en ijzer. De bladeren zijn hartvormig, heldergroen en eetbaar (als spinazie). Ze kan ranken van 2 meter maken.
Hoewel deze tropische verwant van de heggerank gezonde eetbare knollen produceert koesteren we deze toch vooral om haar sierlijke blad.
Je moet ze vorstvrij overwinteren.
Groente voor potten dus.
Ze heet onsterfelijk omdat ze nog een paar extra bloemen kan maken na de eerste vlucht. Daar is ze best heel goed in en dat is ook opmerkelijk. Maar de ervaring van Iris is altijd zeer groots en eindig en daarom extra indrukwekkend.
De bloemen geuren bovendien.
Onsterfelijk schoon wit.
In 1964 geïntroduceerd door Wills en genoemd naar een park in Tenessee.
Een midden tot late bloeier in een hartverwarmende kleur en bovendien geurend.
Diezelfde warmte mag je de vlezige wortel geven.
Duitse lis hoort zo te worden geplant dat de wortel opwarmt in de zon.
Voor wie zonder geelvrees tuiniert, deze intensief eidooier gele. Groot, lang en rijk bloeiend en geweldig. Indrukwekkend als het geel van Ferula of Phlomis, een kleur die je bijblijft.
De dikke hoofdwortel van Duitse lis, ofwel Iris Germanica, moet bakken in de zon.
Een ouwe trouwe prijswinnaar. (1943)
Overigens:
Ola Kalá is Grieks voor helemaal prima en daar is het veel gebruikte 'OK' van afgeleid.